Ёсць светлая радасць пад шатамі кустоў - Ясенін

Ёсць светлая радасць пад шатамі кустоў
Паплакаць пра мінулае родных берагоў
І, першую сівізной лашчачы на ​​лбе,
З прыемных болем наракаць на лёс.
нам іншы, ні думы пра бабскія вуснах
Ня спее ў яе тихомудрых словах,
Але ёсць у ёй, як вера, жывая мара
Да нябачнаму святла наблізіць вусны.
Мы любім ў ёй вечар, над рэчкай авёс,
І хлопчыкаў жвавых з Медынь валасоў.
Стряхая з броваў сваіх прывідны дым,
Нам салодка пра таямніцы распавядаць ім.
Ёсць пяшчотная лагоднасьць, прысеўшы на парог,
Маліцца заходу і аблічча дарог.
У абсыпаць гаях, на сціснутых палях
Сумуе наша дума пра Дзіцятка днях.
За отчею казкай, за звонам крокваў
Нясе яе шоргат невядомых крыў ...
Але моцна ў раўнінах кавыльны лугоў
Спачывае праўда бацькоўскіх сноў.

Ацэніце:
( Ацэнкі пакуль няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Уладзімір Маякоўскі
Дадаць каментарый