17 красавік

мы
імператарская бабло
забыліся за 5 гадоў.
але тых,
за нас забітых на Лене,
ніколі не забудзем.
няма!
Расія здрыганулася ад гневу зласлівага,
калі
праз тайгу
да нас
ад Ленскага месца лобнага -
даляцеў расстрэлу гул.
ляглі,
ляглі кастрычніка буравеснікі,
глядзелі Сібіры снегу:
іх,
бяззбройных,
пад куль песенькі
штамп жандары нага.
І калі
фабрикантище спрытны
залатыя
горстьми заграбаў,
LIPL
з кожнай
з пятирублевки
кроў
схаваных тундры ў труны.
Але дарэмна стараўся Цярэшчанка
змыць
паўстанцаў
з твару рудніка.
гэтыя
першыя ў троне трэшчынкі
ня залижет ніхто.
ніяк.
Разгуделась вестку аб расстрэле,
і да сягоння
гудзе зарад,
па расейскім небе растр́лясь,
Кастрычнікам разгарэлася зара.
сягоння
з золата змытыя плямы.
нашы
тысячы зіхатлівых жыў.
наша золата.
ўзялі назад.
загадалі:
- Рабочым служы! -
мы
самкнуліся чырвонымі ротамі.
Хуткая крокаў краснофлагих града.
Ніякі не асмеліцца ротмістр
сыпаць кулі па нашых шэрагах.
сягоння
течем мы.
чырвоная лава.
Песня над лавай
свабодная пеніцца.
Первая
наша
удзячная слава
вам, Ленцы!

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Уладзімір Маякоўскі
Дадаць каментарый