სიგარეტის ბალახის

სიგარეტის ბალახის
მესამედით წავიდა.
და როგორც საფარი
ციმციმს
დაიხარა საყურებლად
ყველა სახის ჭიანჭველა და ბალახი.
გაოგნებულმა შეხედა
გადაუგრიხეს მონოგრამა,
გაბრწყინებულ ვერცხლს დახედა
გაპრიალებული,
არ ღირს მათი ზღვებითა და მთებით
ადამიანის მიზეზამდე
არაფერი ზუსტად.
საოცრება იყო,
თვალები დაბრმავდა,
რომელთაც მსგავსი არაფერი უნახავთ.
და სიგარეტის კოლოფი ბრწყინავდა
გარემოში ზიზღით:
– Эх, შენ, ისინი ამბობენ,
ბუნება!

[1920]

შეფასება:
( ჯერ შეფასებები არ არის )
გაუზიარე მეგობრებს:
ვლადიმერ მაიაკოვსკის
კომენტარის დამატება