Муза сышла па дарозе - Ахматава

Муза сышла па дарозе
восеньскай вузкай, круты,
І былі смуглыя ​​ногі
Апырсканыя буйной расой.

Я доўга яе прасіла
Зімы са мной пачакаць,
але сказала: «Бо тут магіла,
Як ты можаш яшчэ дыхаць?»

Я галубку ёй даць хацела,
тую, што ўсіх у галубятні беляў,
Але птушка сама паляцела
За стройнай госцяй маёй.

Я, гледзячы ёй услед, маўчала,
Я любіла яе адну,
А ў небе світанак стаяла,
Як вароты ў яе краіну.

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
Уладзімір Маякоўскі
Дадаць каментарый