добра!

Кастрычніцкая паэма
1

час -
рэч
незвычайна доўгая, -
былі часы -
прайшлі былінныя.
ні былін,
ні эпасаў,
ні эпапею.
тэлеграмай
ляціць,
страфа!
запалёнай губой
падыходзіць
і попей
з ракі
па імі - «Факт».
Гэты час гудзе
тэлеграфнай струной,
гэта
сэрца
з праўдай ўдваіх.
Гэта было
з байцамі,
або краінай,
або
у сэрцы
было
ў маім.
Я хачу,
каб, з гэтаю
кнігай пабыўшы,
з кватэрнага
мірка
ішоў зноў
на плячах
кулямётнай страляніны,
як штыком,
радком
просверкав.
Каб з кнігі,
праз радасць вачэй,
ад сведкі
шчаслівага, -
у мускулы
стомленыя
лілася
якая будуе
і бунтаў сіла.
гэты дзень
пахвала
нікога не наймём.
Мы
Распні
аловак да спісаў,
каб шолах старонак,
як шолах сцягоў,
трэба ілбамі
гадоў
шамацеў.

2

«Канчайце вайну!
даволі!
будзе!
У гэтым
галодным годзе -
няздольнасць.
хлусілі:
«Народа -
свабода,
наперад,
эпоха,
зара ... »-
і дарма.
дзе
зямля,
і дзе
закон,
каб зямлю
выдаць
да лета? -
нету!
што ж
даюць
за люты,
за працу,
для яго,
што з франтоў
ня бяжыш? -
Шыш.
на шыі
кучай

Гучкову

*

,

рысы,
міністры,

Родзянко

*

...

Маці іх за ногі!
Улада
да багатых
рыла
верне -
чаго
падпарадкоўвацца
ёй?!.
Заліў!!»
Той гром,
то шэптам
гэты нараканьні
слізганула

з Керанскага

*

турмы-рэшата.
У вёскі
ішоў
па травах і сцежках,
у заводах
сталлю зубоў скрыгатаў.
чужыя
партыі
кідалі Швырков.
- На што ім
збор
балбатуноў
даўся?! -
І аддавалі
бальшавікам
драбяза,
і сілы,
і галасы.
Да самых
мужычча
земляны башкі
дакочваецца слава, -
лілася
і славілася,
што ёсць
за мужыкоў
нейкія
«Гасцінцы»
- ў-ў!
сіла! -

3

Кароль
палац

загадаў Растрэлі

*

.

цары нараджаліся,
жылі,
старэлі.
палац
не думаў
аб вяртлявай жэўжык,
не гадаў,
што ў ложку,
царыцай даручанай,
разбіцца
нейкі

прысяжны павераны

*

.

Ад Арлоў,
ад улады,
коўдраў
і кружевца
галава
прысяжнага паверанага
кружыцца.
забыўшы
і класы
і партыі,
ідзе
на дзяжурную гаворка.
вочы
ў сыходзе

Ацэніце:
( 1 ацэнка, сярэдняя 5 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Уладзімір Маякоўскі
Дадаць каментарый