Eseje (1927)

SPIS TREŚCI

poszedłem
Nemnogo Czechów
Czech pionierem
Warszawa zewnętrzny
Warszawa na szczycie

Poszedłem SO

Zostawiłem w Moskwie 15 kwiecień. Pierwsze miasto Warszawa. Na stacji, spotykam t.
Arkadyev, VOKS przedstawiciel w Polsce, i tak dalej. Kowalski, Warszawa Tasso. W Polsce nie decydują się na pobyt. Wkrótce polscy pisarze odbędzie Balmont.
Chociaż Balmont napisał krótko przed jego wyjazdem z szacunkiem linii ZSRR, skierowane do mnie: ...”A to co napisałeś genialnych stron, Jesteś wśród nas stał się Jag ...” i tak dalej. d., - Wciąż nie wolą zajmować się w Warszawie z genialnego poety, przerodziła się w błędnym melancholijnego.
Chciałem iść cicho, Nawet bez ostrozubyya.
Na pierwszej wizycie poznałam tylko najbliższa naszych przyjaciół w Polsce: poeta Bronevskyy, artysta Zharnover, krytyk Staver.
Następnego dnia przedstawiciel Vox w Czechosłowacji, velykolepneyshym t.
Kalyuzhny, Poszliśmy do Pragi.
Na stacji kolejowej Praga - Roman Jakobson. To jest taka sama. trochę stouter. Zatrudnienie w dziale drukarni ambasady w Pradze dodaje mu trochę solidność i ostrożność dyplomatyczną w mowie.
W Pradze, spotkałem się z pisarzem komunistycznym, z grupy “Deveteil”. Jak się później dowiedziałem, to - nie “dziewięć siły”, na przykład, koń, i nazwa kwiatu z bardzo wytrwały i głębokich korzeni. Są one publikowane tylko w lewo, i kulturowo i politycznie (zazwyczaj tylko pozostawione grup artystycznych w Europie są związane z rewolucją), magazyn “budynek”. poeci, pisarze, architekt: las, Saifyert, Mahesh, Byblos, Nezval, Kreutzerowskiej wsp. Proponuję w czasopiśmie 15 wiersze o Leninie.
Architekt mówi Kreutzer: “w Pradze, w trakcie budowy, jest to konieczne do przedstawienia projektów budowlanych, bardzo zdobione drobiazgi pod staroświecki sposób i zdobione. Bez takiego wspólnego estetyka nie twierdzą,. ozdoby betonu i szkła i róże bez ojców, miasto nie jest spełniony. Dopiero później w budowie brakuje nonsens aluwialny i nadają budynkowi nową architekturę”.
W teatrze, w lewo “Osvobozené Divadlo” (przegląd, małe małe kawałki, myuzikhollnye i sinebluznye rzeczy) Zrobiłem pomiędzy pomieszczeniami z “nasz” i “lewa” marsze.
Чай” w ambasadzie - znajomości i pisarzy czechosłowackich “Attashe intellektyuel” Francja, Niemcy, Jugosławia.
Wspaniały wieczór w “Dom Vinogradskaya Ludowej”. miejsca na 700. wszystkie bilety zostały sprzedane, następnie korzenie, potem były tylko, a potem po prostu w lewo, I nie dostać miejsce. Było to około 1 500 ludzie.
Czytałem raport “10 rok 10 poeci”. Następnie były one odczytywane “150 000 000” przetłumaczone przez Prof.. Mateziusa. 3-część - “Ja i moje wiersze”. Podczas przerwy, podpisywanie książek. trzysta sztuk. Nudna i ciężka praca. Podpisy - czechosłowacki pasja.
Podpisane przez wszystkich - od ludzi, aby portier ministerialnym naszego hotelu.
Rano przyszedł brodacza, dana książka, gdzie już żonaty i Rabindranath Tagore i Milyukov, i zażądał autograf, i zawsze w kwestii słowiańskiej: Just - pięćdziesiąta rocznica wojny bałkańskiej. Musiałem napisać:
Nie trać slov_a_ na braterstwie Słowian.
Bractwo robotników - i żadna inna.
Oto niektóre informacje zwrotne od wieczorem na yakobsonovskomu literę: i) Gazeta socjalistyczne Legioniści (i Benes) “wyzwolenia Narodowego” 29 / IV poinformowany, że nie było więcej niż tysiąc osób, głos wstrząsnął słupy i że taki sukces w Pradze miał nikogo! b) gazeta “Pokrywa. Listopada” 28 / IV żałuje krótki wykład, To oznacza wielki sukces, wit nowe wiersze, przedstawia wykład. w) oficjalna “Ceskoslov. Republika” - Przegląd pochwały (satyra, oratoryjne patos i tak dalej.), ale wygląd nie jest poetycki. r) w minindelskoy “Praga Prasa” - panegiryk. d) Komunistyczna “Rude Pravo” - podziwia i ironiczna o nazistowskich gazet “arkusz wieczór” i “Narod” (ciało Kramarzha), są oburzeni tolerancji policji i obecność przedstawicieli ministra spraw zagranicznych, Podawane, Ci kosza w traktacie wersalskim wykładowej, demokracja, rzeczpospolita, instytucje czechosłowackie i Anglii, że ambasador brytyjski wyśle ​​notę ​​protestacyjną Benesza.
Te gazety nie wysyłać, straciłem, ale wysłać następny numer “Narod”, który podsumowuje opłat i wzywa do zdecydowanych działań przeciwko “zagraniczni agenci komunistyczni prowokatorzy”.
“wyzwolenia Narodowego” 29 / IV kpi głupią gazetę oszczerstw “Narod”. ... Z Pragi, przeniosłem się do Niemiec. I zatrzymał się w Berlinie między pociągami, Terminy wykładów organizacji.
Następnego dnia - 3 godzin - Paryż.
Kiedy zadzwoniliśmy na uhonorowanie Duhamel w Moskwie, cegła, w oparciu o złe doświadczenia z Moran i Burro, Zaproponował dla upamiętnienia francuskiego po ich powrocie do Francji, gdy okazuje się,, będą pisać o ZSRR.
Pierwszy natknąłem się na wywiad w Paryżu z Duhamel. Postawa nam się niezwykle pracowity. przyjemnie.
Z Duhamel Durtain i spotkaliśmy się na kolacji w Paryżu, prowadzony przez francuskich pisarzy z okazji mojej wizyty.
Byli Charles Vildrac - poeta i dramaturg, autor “Paketbota Tennessee”, Rene - Redaktor “Europa”, Bezpiecznik - muzыkant, Bazalzhett - tłumacz Uytmena, Mazarel, znamy wielu reprodukcje artysty, itd..
Będą mieć swój obiad z 1909 rok.
ludzie dobrzy. Piszą - nie wiem. Z rozmowy - w miarę zrównoważony, najlepiej, niezależny, do najlepszych innowatorów, Konserwatyści w umiarkowanych ilościach. Co napisać surrealistów (nowoczesna szkoła literatury francuskiej), Nie wiem, ale do wszystkich występów - smakują LEF.
Oni w pewnym razestetskom grać Diagilewa umieścić czerwone flagi i zaczął mówić o wykonywaniu pokryć Internationale.
To oni zorganizować występy, w którym działanie przełączników dla publiczności, gdzie Surrealiści ma odbiorców, Publiczność pokonać surrealistów, a Surrealiści znowu bić “śniadanie”. To oni rozbić sklep ozdoby kościelne wycięte z Chrystusów kości.
nie wiem, jeśli mają program, ale mają temperament. Wiele z nich to komuniści, wiele z tych pracowników “Klarte”.
Wymienię nazwiska: André Breton - poeta i krytyk, Louis Aragon - poeta i powieściopisarz, Paul Eluard, poeta, Baron Jean et al.
Co ciekawe, że ten, Myślę, przedrewolucyjnej grupa zaczyna pracować z poezją i manifestów, powtarzanie tej historii starożytnej lefov.
Wspaniały wieczór zorganizowany został przez radzieckich studentów we Francji. To było w kawiarni “Voltaire”.
W rogu stołu, prawy i lewy długi pokój. Jeśli tam jest walka, mieć raz “Rdzeń do rdzenia”, Stoimy dziurkę do otworu nosowego. To dziwne patrzeć na nieziemski, zapomniane z czasem “bezpańskie psy” osoba. w jakim stopniu, na przykład, zdegustowani z co najmniej jednym Georgi Iwanow z jego monokl. grzywka Nabaldaşnik. Po pierwsze, takie Ivanovy gwizdy.
Było to konieczne, aby pokryć głos. werset. We Francji nie przyzwyczaić.
policja, w dużej liczbie stojąc pod oknami, szczęśliwy - sympatyzował. I nawet zazdrościł głośno: “Эх, musielibyśmy głos”.
W przybliżeniu taka sama końcówka została umieszczona w Paryżu “aktualności”.
Było to około 1200 ludzie.
Berlin. Чай, organizowany przez Towarzystwo niemiecko-sowieckiego zbliżenia.
Idealne Uwagi wprowadzające powiedział Guilbaud (zamiast chorej t. Behera).
Byli członkowie społeczeństwa: naukowcy, powieściopisarzy, dyrektorzy, towarzysze z “Rothe Fane”; Towarzysz Kamieniew mówi, “stół był zaśmiecony czołowych naukowców”. Poeta był tylko jeden - mówią (Rogan mówił), Niemcy sumienie pisać poezję - głupie zajęcie. Więc jest to dość podeszłym wieku. Przedstawił on podpisaną książkę. Dzięki uprzejmości otworzył pierwszy dostał wiersz - i cofnął się z przerażeniem. Pierwsza linia, Raz w oku, był: “ptaki śpiewają” i tak dalej. d. w ten sposób.
Włożyłem książkę pod obrus herbata: gdy jestem z powrotem w Berlinie - Biorę.
Wziął serce w klubie misji handlowej i ambasady “czerwona gwiazda”. Były tylko ich.
towarzysze 800.
W Warszawie, spotkałem na dworcu Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz oficjalnych pisarzy “blok” (lewe sprzężenie).
Następnego dnia zaczął krzyki gazet.
- Milyukov nie można - można Majakowski.
- Zamiast Milukowa - Majakowskiego, etc.. d. Okazuje się,, Milyukova, podróże z wykładami na Łotwie, Litwa i Estonia, wiza do Polski został odrzucony. Co ciekawe.
Byłem w Warszawie w środku walki politycznej: wybory.
Lista komuniści odwołany.
Bezpośrednio z naszej ambasady - komisariacie. Left - klub monarchistów.
Przez monarchistów na samochodach zbliżających pepeesovtsy. Śpiew i kłócą.
Myśl wystąpień publicznych musiał opuścić. Pomieszczenie usuwa. Ale poezja czytanie może towarzyszyć zderzenie młodych komunistów z nazistami. Choć to nie to, co jest.
Ograniczone wizyty i rozmowy z pisarzami z różnych grup, Zaprosił mnie do Warszawy.
Z pierwszym - z “Dzvigney”. “Dzvignya” - dźwignia. Nazwa polskiego lewicowego czasopisma.
Jest to najbliżej nas.
Druga sprawa - widzę przetłumaczony i przedrukowany litery Rodchenko, tak wspaniale zmniejszyć Paryż. Chwała Paryż - Oferta rząd. On daje im pożyczek. (Jaki jest Louvre vtemyashit Polonsky - Polonsky, z jego kredytu nawet nie!) Aby walczyć z obcych zmarłych klasyków dla żywej młodej polskiej literatury i kultury, i rewolucyjnej lewicy - jeden z przypadków “Dzvigni”.
ciekawe tutaj: poeta Bronevskyy, On właśnie wydała nową książkę z wierszami “nad miastem”. Co ciekawe jego wiersz o, co “Detektyw spacery wśród nas”.
Kiedy to było przeczytać w spotkaniu pracowników, niektórzy młodzi ludzie w lewo w błąd.
Poeta i teatr pracownik Vandursky. Jest on jednym do trzech tysięcy robotników łódzkich.
On wykonuje swoją pracę, pomimo zakazu występów, burzenie dekoracje i tak dalej. d. W pewnym momencie zaczął każde działanie mojego prologu “Mystery-buff”.
krytyk Staver.
Zharnover artysta - autor pokrywie “Dzvigni”, itd..
Kolejne spotkanie - z dużym unii różnych lewicowych i dziewictwa, głównie “blok” (nie Alexander).
Pierwszy zobaczyć Tuwima i Słonim. obaj poeci, pisarze i, przy okazji, Tłumaczy z moich wierszy.
Tuvim, oczywiście, bardzo zdolny, niespokojny, niespokojny, że nie został zrozumiany, pisanie, może być teraz gotów do pisania, te rzeczy walczyć, ale, oczywiście, wielki dostać w swoje ręce na oficjalnej polskiej smaku. Obecnie gra z odczytami wierszy, Pisze dla teatru i kabaretu.
Slonimsky spokój, zadowolony. Dziękuję mu za tłumaczenia “lewo marsz”.
Słonim pyta: “A także na odpowiedź?” Jego odpowiedź jak shengelevskogo Rady (zaskakująco, Nasze estetami proplevannye z obcym mały biały jakoś przypadkowo identyfikują się) - zamiast “lewa, lewa, lewa” oferuje “w górę, w górę, w górę”.
mówię: “dla “w górę” niech swoją chwałę w Polsce”.
Nie mam listy przyjaciół “Dzvigni”. Oprócz nich: Zahorski - krytyk, Pronashko - artysta ekspressioner, Rutkowski - artysta, Sterni - poeta, Wat - pisarz i tłumacz, itd..
Czytam poezję. Na wzmiankę w wersie “list do Gorkiego” nazwać Dzierżyński grzecznie poprosić nazwę i, nauka,- milkną zupełnie.
Ostatnie spotkanie - z “i plątanina”. Ten rozgałęzienia ogólnoeuropejski “pEN Clubu”, jednoczy, jak zawsze, mastitыh.
Byłem zaproszony. Byłem prawie ich gość.
Rano przyszedł do mnie Getelo - przewodniczący klubu.
prostym człowiekiem, inteligentny i patrząc na korzeniu. Pytania tylko na zarobki, Ochrona profesjonalnego pisarza radzieckiego, Możliwe formy komunikacji. Getelo doprowadziło mnie do lunchu z wąskim pokładzie - ten sposób czcigodny sześć-siedem.
Rozmowa toczyła się wokół sposobów, aby uzyskać tantiemy dla translacji ZSRR, aczkolwiek z nieprzezroczystych notatek, rzeczy. Małość pisarzy miał śniadanie z dużą liczbą członków wyjaśnione, musi być, wysoki koszt śniadania i strachu, jakby się ze mnie, że nie opuścił, ale co nie dostali.
wnioski ogólne.
Dla nas pisarze dzielą się na trzy grupy: rozliczone i ujęte swój kraj burżuazyjny, nie mają zwrócić naszą nazwę, lub całkowicie zimnokrwistych, lub oszczerstwo. Centrum - tych,, stopień sympatii, że szansa jest mierzona na konwencji literackiej i związany okazja do odbioru tłumaczeń. ostatni, jest to pierwsza dla nas,- jest pisarzy i lefy wszystkie kraje pracy, którego połączenie z nas - jest to połączenie różnych jednostek tego samego wojska - Atak śmieci, różne jednostki ludzkości rewolucyjni robotnicy.
[1927]

Oceniać:
( Brak ocen )
Podziel się z przyjaciółmi:
Vladimir Mayakovsky
Dodaj komentarz