დაბნეულობა

ლუბიანსკაიას მოედანი.
მოედანზე,
ცოდვილი აქლემებივით სამყაროს ბოლოს,
ყვირის სიგარეტი:
“Მოდი, შემოხვიდე!
“მურსალია” ფხვიერი!
ჩალიჩები “ირა”!

ნიკოლსკის კარიბჭე.
სამლოცველო ჭიშკართან.

მას საკმევლისა და ზეთის სუნი ასდიოდა.
მშვიდი,
რომ პირში წყალი ჩამივარდა,
წმინდა პანტელეიმონის სამლოცველო.

ნიკოლსკის წინააღმდეგ - შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატი.
ბიზნესი და ხალხი ქვევიდან ზევით.
კარები აკაკუნებდა,
მანქანის დუდელი.
მოედნამდე
ჩეკისტი სადარბაზოდან გამოვიდა,

“კომისარი!!” - დაიჩურჩულა, რევოლვერს ხედავს,
ბიჭი მარტო,
მოხერხებული და მოლიპულ,
და მაქსიმუმ
ერთი ფეხი ლუბიანსკაიას,
და სხვა არის
ნიკოლსკაიაზე.
ჩეკისტი ბიზნესით წავიდა ილიინკაში,
სულაც არ არის ეს
და არასწორი განყოფილებიდან, -

მართავდა მთელი დღის განმავლობაში,
ხარივით დაღლილი.
ზოგადად რომ ვთქვათ -
რას ზრუნავს ეს ამაზე?!
ბიჭო
შეშინებული
საკურთხევლის სამლოცველოში.
სიგარეტს ფარულად გადაკვეთდნენ.
ჩაყრილი,
ვაშლს აღარსად დაეცემა!

წმინდანებმა გაიხარეს,
მოციქულები
და მარხვა.
პანტელეიმონი უყურებს:
- სწამდა ღმერთს! -
ჩეკისტი მოძრაობს:
- Რაც მათ,
გიჟი?! -
ბიჭები მაინტერესებენ:
- გაიტაცა, ისინი ამბობენ, ფეხები! -

ყველას გაუკვირდა,

ძლივს დაწყნარდა.
და ისევ ძველებურად.
სამლოცველოში მშვიდია.
ჩეკისტი მოსიარულე ქუჩებში მოძრაობს.

ღმერთმა იცის რა არეულობაა!
რამდენი მათგანი,
ასეთი გაუგებრობები?!

[1921]

შეფასება:
( რეიტინგები ჯერ არ არის )
გაუზიარე მეგობრებს:
ვლადიმერ მაიაკოვსკი
კომენტარის დამატება