блытаніна

Лубянская плошча.
На плошчы той,
як грэшныя вярблюды ў канцы свету,
гарлапаняць папиросники:
“давай, налетай!
“крок” рассыпной!
пачкамі “Іра”!

Нікольскі вароты.
Капліца каля брамы.

Прапахла ладанам і алеем яна.
ціхі,
што вады набрала ў рот,
капліца святога Панцеляймона.

Супраць Нікольскага - Наркомвнудел.
Справы і людзі са дна да даху.
грымелі дзверы,
аўто дудзела.
на плошчу
чэкіст з пад'езда выйшаў,

“камісар!!” - шапнуў, убачыўшы наган,
хлапчук адзін,
вёрткі і слізкі,
у samogo
на Лубянскай адна нага,
а іншая -
на Мікольскай.
Чэкіст па справах на Іллінцы ішоў,
зусім не ў той
і не з таго аддзела, -

ўвесь дзень ганяў,
стаміўся як вол.
Ды ўвогуле -
якая яму была да гэтага справа?!
хлапчук
з перапуду
ў капліцу шась.
Змова zakrestilisy papirosniki.
Nabilisy,
аж яблыку няма дзе ўпасці!

парадаваліся сьвяціцелі,
апосталы
і хутчэй.
дзівуецца Панцеляймон:
- прыняць веру ў Бога! -
Divitsya chyekist:
- Што яны,
ачумелі?! -
зьдзіўляюцца хлапчукі:
- Занеслі, маўляў, ногі! -

Наудивлялись ўсе,

аж супакоіліся ледзь.
І зноў па-старому.
У капліцы ціха.
Чэкіст па вуліцах ганяе Хвацкі.

Чорт яго ведае якая блытаніна!
А колькі іх,
ткі nerazberih?!

[1921]

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Уладзімір Маякоўскі
Дадаць каментарый