Жоғары қабатта

Тщетно отчаянный ветер
бился нечеловече.
Капли чернеющей крови
стынут крышами кровель.
И овдовевшая в ночи
вышла луна одиночить.

[1920]

Бағасы:
( Әзірге рейтинг жоқ )
Достарыңызбен бөлісіңіз:
Владимир Маяковский