ზემოთ

Тщетно отчаянный ветер
бился нечеловече.
Капли чернеющей крови
стынут крышами кровель.
И овдовевшая в ночи
вышла луна одиночить.

[1920]

შეფასება:
( შეფასებები ჯერ არ არის )
გაუზიარე მეგობრებს:
ვლადიმერ მაიაკოვსკი
კომენტარის დამატება